Blue Sky: March 2007

Monday, March 19, 2007

A pleasant reason to become novel…

I can hear her paces!
Gentle and light!
Nature becomes fresh in her fragrant appearance.
Trees sprout,
Birds begin singing,
And rivers start singing the life melody…

صداي قدم هايش را مي شنوم
آرام و سبك
طبيعت با عطر حضورش تازه مي شود
درختان جوانه مي زنند
پرنده ها نغمه خوان مي شوند
و رودخانه آواز حيات سر مي دهند

Yesterday's frozen and wintry nature becomes like a paradise with her pleasant breeze,
And trees forget all the cold memories on the auspicious arrival of spring.

دنياي بي روح و يخ زده ي ديروز با نسيم دلنشينش چونان بهشت مي شود

و درختان تمام خاطرات سرد زمستاني را به يمن ورود بهار از ياد مي برند

I was thinking;
Maybe I am just like this nature.
And until my heart is the prison of bitter memories, it won't host the spring!
My heart shook! How can I forget?
But…forgiveness in not naivety, it’s not forgetfulness…
Forgiveness is a present for our heart, to become weightless, to be peaceful & mellow.
I clean my heart from hatreds and annoyances, to welcome the spring full of affection, love and truthfulness…
Calm and light, like the spring…

با خود انديشيدم؛
شايد من نيز همانند اين طبيعتم
و قلبم تا زماني كه زندان خاطرات تلخ است، ميزبان بهار نخواهد شد
دلم لرزيد. چگونه فراموش كنم
اما... گذشت سادگي نيست، فراموشي نيست
بخشايش پيشكشي است براي قلب خود، كه سبك شود، كه آرامش يابد
دلم را از كينه ها و رنجش ها مي شويم، تا با وجودي مملو از مهر و پاكي، به استقبال نوروز بيايم
سبك و آرام، چون بهار

Wednesday, March 14, 2007

antares...

And a beginning in another way …

I love my "Blue Sky", and the "Farzane", I'll be with them.

But maybe sometimes I should be different as well, to appreciate the Persian-language Aryan of my homeland.

And my belief that beauty and magnificence of my mother tongue is not sometime interpretable deservingly.

And to congratulate spring's colorful and fragrant arrival,

And what I've asked of green nature, under this blue sky…

Hello Antares! Happy Birthday!

*****

و آغازي از نوعي ديگر

آسمان آبي ام را دوست دارم، و فرزانه را، كنارشان خواهم ماند

اما شايد گاهي بايد ديگرسان نيز بود، به پاس پارسي گويان آريا سرشت ميهنم

و باورم كه زيبايي و عظمت زبان مادري ام گاه با هيچ گويش بيگانه اي به حق تجلي نمي يابد

و به شادباش مقدم رنگ رنگ خوش ترنم بهار

و من از كالبد سبز چه ها پرسيدم، زير اين طاق كبود

درود آنتاريز، شكفتنت فرخنده

Saturday, March 10, 2007

Calmative Painting...

2-3 nights ago, I was feeling very agitated and tired, unable to do anything, feeling bored and anxious… suddenly I thought about starting my comforting hobby that has been separated for a long time. About midnight, maybe the simplest and more pleasurable choice, between paints and pencils and other tools, was my lovely watercolor! A white paper, some water, thin and thick paintbrushes and an optional subject… this is the outcome!
I can only remember when it finished after few hours, I was really calm…

دو-سه شب پيش احساس خستگي و نا آرامي شديدي داشتم، هيچ كاري نمي توانستم انجام بدم، آشفته و بي حوصله... كه ناگهان به فكر افتادم تا برم سراغ سرگرمي آرامش بخشم كه خيلي وقت بود بهش نپرداختم. حدود نيمه شب، شايد ساده ترين و لذت بخش ترين گزينه از ميان مداد ها و رنگ ها و ابزار ديگر، آبرنگ دوست داشتنيم بود. يه برگ سفيد، كمي آب و قلموهاي نازك و ضخيم و يه موضوع آزاد... حاصلش شد اين

فقط يادمه يكي دو ساعت بعد كه نقاشي تموم شد، خيلي آروم بودم